رن تيلفونه بغنوه بتفكره بيها كانت شغاله اول مره عينيه تلاقيها ولما رد كان بقاله ساعه مستنيها قالتله انا خارجه ينفع لبكره نخليها من سكات اخد الفشار ودخل دخل يتفرج على فيلم كان مرضاش يخش الفيلم التانى من غيرها رغم انها لو فى مكانه مكنش حيجى فى تفكيرها كام مره رجعت بالليل كلمته قالتله اد ايه فيومها افتكرته وكلامها ده هز قلبه وفرحه ونساه انها فى الايام دى نسيته اصلها قالتله يستنى ويصبر عليها وانه حيجى يوم من الايام تيجى ايده فايديها مش عارف ليه بتحكيله مره على واحد تانى ولما قالها ازاى قالتله متبقاش انانى انا مش ممكن احبك وانك لازم تنسانى مقالتلوش ليه بس من وقتها مصدقهاش من كتر مكان بيحبها لكن طلعت ركناه على الرف وطلع هوه واقف فى الصف واتارى الدنيا مش حلوه كلها مش زى الأفلام اللى هوه بيحب يخشها فتح عينيه بعد مكانت مغمضه واد ايه كان ظالم نفسه فكل ده بس فيوم هيلاقى ست ستها وهتحبه اكتر مكان هوه بيحبها